Komt de AVG te laat?

DELEN IS LEUK:
Strenge AVG

Europa heeft van oudsher een van de strengste privacywetten. Dat wil niet zeggen dat andere landen geen wetgeving op dit gebied hebben, maar de AVG is alomvattend. Andere landen hebben vaak een gefragmenteerde aanpak. De EU heeft de AVG (GDPR) in het leven geroepen omdat de vorige richtlijnen de internationale ontwikkelingen niet meer konden volgen. Is dit echter niet te laat?

Internationalisering en digitalisering

Als er twee termen zijn die de ontwikkeling van verwerking van persoonsgegevens in het laatste decennium treffend omschrijven, dan zijn dat wel ‘internationalisering’ en ‘digitalisering’. Persoonsgegevens worden waar ook ter wereld verzameld, verwerkt en gebruikt. Digitalisering ziet niet alleen op de wijze waarop deze weer verwerkt en verspreid worden, maar ook op de vaak ongemerkte wijze waarop deze verzameld worden bij een betrokkene. Foto’s worden eigendom van het platform en contacten worden gedeeld, terwijl je alleen wil reageren op een bericht van vrienden. Is dit normaal? En gebeurt dit met jouw bewuste instemming? Heb je eigenlijk wel een keuze? Allemaal terechte vragen.

Baas over eigen persoonsgegevens

De AVG geeft betrokkene alle rechten (van transparantie tot vergetelheid) om te kunnen waarborgen dat diens gegevens gebruikt worden voor een doel dat bekend en toegestaan is. Betrokkene is baas over de eigen persoonsgegevens en niet de 100, 200 of 1.000 webshops en organisaties waar ooit een product is afgenomen. Dit is wel iets dat nog bij veel internationale orgaisaties moet landen.

Voldoende geschut?

De vraag is of dit voldoende geschut is om de privacy van betrokkenen te waarborgen. Het individu heeft rechten gekregen, maar staat tegenover een international die nog miljoenen andere gebrukers heeft. En zijn gegevens al niet zo ver en vaak doorgegeven dat niet meer bekend is wie er over beschikt? Hoe kan een betrokkene de controle weer terugkrijgen? Ook het afschaffen van de meldplicht van een verwerking lijkt te verdedigen, maar schuift nog meer actie en initiatief naar betrokkene. Een betrokkene lijkt wel zijn eigen klokkeluider. De vraag is hoe effectief deze rechten uitpakken in het beschermen van persoonsgegevens. Kan een individu wel een front vormen tegen professionele, buitenlandse en ongrijpbare organisaties? Ik begrijp de opzet van de wet, maar betwijfel de effectiviteit, vooral ten aanzien van het herstellen van ‘het verleden’.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *